-Böyle geceleri nadir yaşarsın, dönüm noktasıymış gibi gelen gecelerden bahsediyorum, ne yapacağını bilemediğin gecelerden. Hüzne çok müsait olan gecelerden. Yalnızlıkla çok iç içe olduğunu anladığın ve bunu kabullenmen gerektiğini düşündüğün geceler bunlar. Hayatın boyunca bir elin parmağını geçmez bu geceler, başınızda yüksek dozda ağrı vücudunuzda bir yanma hissi olur böyle gecelerde, ayakta tuttuğuna inandığın bütün değerler o gece yoktur, soyut ya da somut tutunacak bir şeyinin olmadığını anlarsın. Geçer mi bir gün dersen, ben hala izini taşıyorum üstümde. Kabullenmen gereken 2. durum, zorlamayın.( Hiç gülümsemedi giderken, hiç gülümsemeyecek gibiydi.)  Beynini yorması gereken konular düşünürsün böyle gecelerde. Anlamlı olup olması o an için önem arz etmez, sadece doldursun beyni meşgul etsin. Soluduğun havanın nefes borusundan geçmesi bile acıtır. Şu an ki teknoloji ya da bilim henüz bu geceye çözüm bulamadı. Psikologlar konuşarak bir şey başaramayacaklarını hala anlamadı. Alex'te futbolu bırakmış mesela. O da beni bıraktı, olsun. 

Anladın mı İrfan?

- Abi yağmur da yağıyor bak, hadi kalkalım.

- Fena mı İrfan, toprak kokar biraz. Hatırlamamız gerekenleri hatırlarız. Bira getir sen.